De wandelaar en zijn hindernissen

Als fervente lezer die z´n boeken ook nog eens zorgvuldig uitzoekt, ben ik heel regelmatig onder de indruk van wat ik lees. Maar diep onder de indruk minder vaak, logischerwijs. Dat was wel het geval met de roman De beesten van Gijs Wilbrink (1984). Die verscheen eind 2022, ik kocht het in de boekhandel in Harlingen, op weg naar een weekje Vlieland. En las het binnen twee dagen uit. Een debuut, en wat voor een! Tot dan toe muzikant en podcaster, leek hij met zijn nieuwgevonden identiteit het Nederlandse literaire wereldje te verrijken. Lovende recensies deden de rest. Hij werd genomineerd voor de Nederlandse boekhandelsprijs, de Boekenbon Literatuurprijs en ontving een stipendium voor beginnende auteurs. Bij de Bronzen Uil legde hij beslag op de publieksprijs. En, om het af te maken, werd De beesten verkozen tot het beste boek van de Achterhoek en Liemers 2022. De roman speelt dan ook over Achterhoek, compleet met de motorcross, illegale nertsenfokkerijen en onaangepast - of liever: Achterhoeks authentiek - gedrag. 

Ook Wilbrinks bijdrage aan de reeks Terloops, in opdracht van Uitgeverij Van Oorschot, staat bol van de Achterhoek. Hij heeft zich voorgenomen langs de oevers van de Oude IJssel oostwaarts te wandelen, langs de grens van de Achterhoek en de Liemers. Waarom? Hij beschouwde zich altijd als een geboren Achterhoeker, maar werd er vrij recent op gewezen dat zijn geboortehuis toch echt nét aan de andere kant van de grens stond, in de Liemers. Die grenswandeling, die dus ook een rivierwandeling is, zou weleens zaken op een rijtje kunnen zetten. Denkt hij. Hij probeert dan ook zo dicht mogelijk langs de rivier te lopen, maar daar bevinden zich allerlei obstakels als hekjes, prikkeldraad, zompige bodem, verbods- en gebodsbodjes. Dat levert mooi gemijmer op, over de drang van de mens om alles af te kaderen, paaltjes te slaan, grenzen aan te geven. Je zou het geestig gezeur kunnen noemen, of klagen op hoog niveau. Maar al ploeterend, de zelfgezochte hindernissen beklimmend dan wel zo snel mogelijk omzeilend, maakt hij vorderingen. Zowel fysiek als in zijn hoofd. Passeert hij het ene na het andere middeleeuwse stadje. Om uiteindelijk op zijn telefoon te zien dat hij zich in Duitsland bevindt. Een grensaanduiding over het hoofd gezien, blijkbaar.

Gijs Wilbrink / Strangwater: Een wandeling / Luisterboek, voorgelezen door de auteur / 1 uur en 17 minuten / Uitgeverij Van Oorschot, 2024, via Storytel